[OS] Attention, Please!! [TaecSu]

posted on 12 Jun 2012 03:18 by lilac-7
ทวิตเตอร์เป็นเหตุค่ะ ดวกมากเรื่องนี้ แต่งสด ไม่ทวน ง่วงมาก
 
แต่ยังกล้าเอาลง 555555555555555
 
ไปอ่านโลดดดดดดดดด
 
 
 
 
ผู้เขียนโดย :: lilac_7  
 
 
 
 
 
 
 
คนอะไร...ไม่สนใจกันบ้างเลย

ในค่ำคืนที่แสนจะเงียบสงบ จะมีอะไรให้ความสุขกับเราได้มากไปกว่าเตียงนอนหนานุ่มกับหมอนขนเป็ดนิ่มๆใช่ไหมละครับ

แต่คุณรู้ไหมว่าสาเหตุที่ทำให้ผมนอนหงายยกแขนก้ายหน้าผากอยู่แบบนี้คืออะไร?

ถูกแล้วล่ะครับ.....คิม จุนซู

คนอะไร...ไม่สนใจกันบ้างเลย

ประโยคน้อยใจเดิมๆที่ผมพร่ำถามตัวเองอยู่ร่ำไป เวลาที่จุนซูมีงานอัดเสียง หรือเวลาที่เขาทุ่มเททำงานเพลงอย่างสุดกำลัง เขาจะลืมผมออกไปอย่างสนิทใจเลยครับ

คิดแล้วมันก็น่าน้อยใจจริงๆ

ผมเอื้อมมือไปหยิบมือถือบนตัวเตียงลงมาถือเล่น ห้องนอนที่ไร้เงาจุนซูทำให้ผมเหงา ขนาดตอนนี้เวลาล่วงเข้าวันใหม่มาแล้วเป็นชั่วโมงๆ เขาก็ยังคงคลุกตัวอยู่ในห้องดนตรีของบ้านอยู่เลยครับ

ผมเลื่อนเปิดโฟเดอร์ภาพคู่ของเรา จำได้ว่าเมื่อเร็วๆนี้แฟนคลับจะฮือฮากับภาพครอบครัวสุขสันต์ของเราเหลือเกินครับ ผมมองใบหน้าเรียวที่เอียงองศาเล็กน้อยเพื่อความสวยงามแล้วอมยิ้มกับตัวเอง

คนอะไร...จะห่วงลุคได้ตลอดเวลา

แล้วก็เลื่อนนิ้วผ่านไปดูรูปอื่นๆ จนมาสะดุดเจอรูปๆหนึ่ง ใบหน้าเรียวที่ถูกห่อหุ้มไว้ด้วยฮูดสีน้ำเงินสดใส เส้นผมที่เจ้าตัวชอบนักหนานั้น คงเหลือไว้ปรกหน้าผากเนียนเพียงเล็กน้อยเท่านั้น น่าตลกที่ส่วนที่เด่นชัดที่สุดในรูปนี้คือ...สันจมูกเรียวของคนหน้าหวานที่เจ้าตัวไม่ค่อยจะชอบมันสักเท่าไหร่

ผมลดมือถือลงมาถูกไถปลายคาง เหลือบมองเพดานห้องด้วยแววตาพราวระยับ...จะเป็นยังไงถ้าผมจะกลั้นแกล้งคนน่ารักสักหน่อย

ไวเท่าความคิด ผมยกมือถือในมือขึ้นมากดเข้าทวิตเตอร์อย่างรวดเร็ว และภายในเวลาไม่ถึงสองนาที ทั้งรูปและข้อความให้กำลังใจจากผมก็ปรากฏสู่สายตาสาธารณชน

@taeccool
: จัดรูปจุนซูให้ เพื่อขอให้ช่วยเชียร์ OST ที่จุนซูร้องมาก ๆ นะครับ!! คิๆๆ
 

ผมมองผลงานของตัวเองแล้วยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ เสียงร้องเตือนว่ามีคนรีทวิตเตอร์ของผมดังถี่ยิบชนิดที่ว่าสามารถแต่งท่อนแรพตามได้เลย ผมอมยิ้มขณะที่นึกถึงใบหน้าหวานยามที่เห็นความหวังดีของผม ว่ามันจะงอง้ำอย่างนักรักขนาดไหน บางทีมือเรียวสวยนั้นอาจจะหันมาฟาดลงบนแขนข้างที่หักของผมอยู่ก็เป็นได้

เอ๊ะ!!!!

เดี๋ยวนะ....เขาจะตีผมเหรอ? เขาจะโกรธผมเหรอ? แล้วเขาจะยอมป้อนข้าวป้อนน้ำให้ผมเหมือนเดิมไหมล่ะเนี่ย?

ซวยแล้วตรู !!!!!!!

ไวกว่าความคิดเดิม ผมเลื่อนนิ้วหารูปคู่ของเราสักรูปหนึ่งที่อยู่ใกล้ๆกับรูปนั้น แทบจะไม่ได้คิดด้วยซ้ำว่ามันถ่ายจากสถานที่ที่แตกต่างกันแบบข้ามซีกโลกเลย ก่อนจะใช้มือข้างเดียวของตัวเองพิมข้อความใหม่ แล้วกดโพสทันที

 @taeccool:เพลงของจุนซูเป็นเพลงบัลลาด... จัดรูปจุนซูแบบขรึมหน่อยแล้วกัน!! คิๆๆ ช่วยเชียร์เพลงของจุนซูด้วยนะครัฟ~
 

ทันทีที่โพสข้อความ เสียงการแจ้งเตือนของมือถือในมือก็เริ่มดังขึ้นอีกครั้ง และคราวนี้มันถี่มากกว่าเดิม ไหนจะข้อความเดิม แล้วยังจะมาข้อตวามใหม่อีก นี้ยังไม่รวมถึงข้อความเมนชั่นที่แฟนๆส่งมาอวยผมกับคนหน้าหวานอีกนะ แต่ถึงแม้ว่าเสียงเตือนจะดังถี่มากเท่าไหร่ ผมก็รู้สึกไม่ค่อยสบายตัวเท่าไหร่เลยแหะ

ว่าแล้วก็หยิบมือถือขึ้นมาเช็คสักหน่อย แต่ผมก็ตกใจจนเกือบจะทำมือถือราคาแพงตกพื้นในนาทีนั้นเลยครับ

ก็จุนซูน่ะสิ จู่ๆก็โพสข้อความเกี่ยวกับเพลงใหม่ของเขาคล้ายๆกับผมเลย


@Jun2daKAY:ผมร้องเพลง "Love..Goodbye" OSTเรื่อง I Love Lee Tae Ri ^^ ครั้งนี้เป็นเพลงบัลลาดครับ ช่วยฟังกันเยอะๆ ด้วยนะครับ!!


จู่ๆผมก็รู้สึกเย็นวาบขึ้นมาทั้งหลังเลยครับ = =

ทำยังไงดี ทำยังไงดี ผมลุกขึ้นยืน เดินวนไปมาข้างเตียง จุนซูต้องเห็นรูปที่ผมโพสไปก่อนหน้านี้แล้วอย่างแน่นอน เจ้าตัวถึงได้ออกมาโพสเองบ้าง บางทีอาจเป็นเพราะแฟนคลับที่ส่งข้อความไปสะกิดให้เขารู้ตัว ผมขบฟันลงบนริมฝีปากล่างเบาๆ ยกมือข้างที่ปกติดีขึ้นบาดเหงื่อ โถ่! ดูสิครับ นี้ขนาดผมอยู่ห้องแอร์นะ ยังเหงื่อแตกเลย แล้วถ้าจุนซูเขาเกินไล่ผมออกไปนอนนอกห้องขึ้นมา ผมไม่ต้องเสียน้ำในร่างกายไปหมดเลยเหรอครับ

ยังไม่ทันจะได้ตั้งตัว จู่ๆเสียงประตูก็เปิดออก

“เฮือก!...จุนซู” ผมสะดุ้งสุดตัว เอ่ยเรียกชื่อเขาสั่นๆ จุนซูตอนนี้หน้านิ่ง นิ่งมาก...เหมือนภูเขาไฟที่หยุดปะทุเพื่อรอการระเบิดครั้งยิ่งใหญ่ออกมา

“อ๊ค แทค ยอน” เน้นชัดทุกคำเลยครับ TT____TT

ตู้มมมมมมม!!!!!

ภูเขาไฟระเบิดแล้ว

“จ..จ้า” ผมตอบหง่อยๆ ฝืนยกยิ้มแห้งๆให้เขารู้ว่าผมยังยิ้มออก(แม้จะนิดเดียวก็ตาม -*-)

“นายทำอะไรลงไปห๊ะ!”

“ค..คือ...ก็โปรโมตเพลงใหม่ของตัว...งะ..ไงจ๊ะ” ผมทำใจดีสู้แพนด้าไปงั้นแหละครับ ดูจากน้ำเสียงก็รู้ว่าผมสั่นขนาดไหน

“ไม่ต้องมาตง มาตัวเลยนะ คิดบ้างไหมว่าภาพพจน์ของฉันกับเพลงจะเสียหายขนาดไหน นี่ถ้ามันลามไปถึงเรทติ้งละครด้วยล่ะก็...ที่นี้ล่ะ ได้นอนตีพุงรองานไปอีกหลายเดือนเลย อีตาอ๊คบ้าเอ๊ยยยย ทำอะไรไม่คิดถึงกันบ้างเล้ยยยย” ครับ....ชัดเลย

คนอะไร....ไม่เคยว่ากันอ้อมค้อมเลย จัดเต็มตลอด T__T

“คืนนี้อยากนอนนอกห้องใช่ไหม?...!!!!” เย้ยยยยยยยยย

“ค...คือ จุนซูอ่า...คือ..” ใบ้ครับ...ใบ้รับประทาน เจอแฟนไล่กันแบบนี้ผมจะทำยังไงล่ะครับ

“ถ้าไม่ตอบก็ออกไปเลย อีตาบ้า...เห็นฉันเป็นตัวตลกใช่ไหม...แบบนั้นสินะ...คนบ้า....ออกไปนอนเดี้ยงนอกห้องเลยนะ...ฮึก!” เสียงหวานทั้งบ่น ทั้งด่าในเวลาเดียวกัน จุนซูเดินอ้อมมาข้างหลังผม มือสวยออกแรงดันผมให้ออกไปนอกห้อง แต่ผมต้องฝืนตัวเองไว้ในทันทีที่ได้ยินเสียงสะอื้น

“จ...จุนซู” ผมหันหลังกลับ จุนซูก้มหน้าหลบผม ใบหน้าหวานซ่อนดวงตาที่คงจะมีน้ำตาปริ่มขอบอยู่ไม่ให้เห็น ผมตกใจเข้าไปใหญ่เมื่อเห็นเขายกหลังมือขึ้นปาดดวงตาของตัวเอง

“ฮึก...คนบ้า”

“ข..ขอโทษนะ...ฉันแค่...อยากให้นายสนใจ...ก็นายมัวแต่ยุ่งกับงานอัดเพลงจนเราไม่ค่อยได้คุยกันเลย...ฉัน...ฉันก็เลย....น้อยใจ” ผมพ่นทุกอย่างออกไปจนหมด จุนซูหยุดนิ่ง เสียงสะอื้นหายไปแล้ว ใบหน้าเรียวสวยนั้นเงยขึ้นสบตาผม ดวงตาเขาแดงน้อยๆ ทำเอาผมใจเสีย มือข้างปกติของผมยกขึ้นแตะใบหน้าเนียนนั้นเบาๆ เราสบตากันนิ่งๆ จนสุดท้ายเขาก็เอ่ยออกมา

“คนบ้า...คอยดูเถอะ...ฉันจะเอาคืนมากกว่าเดิมเลย” เสียงหวานพูดงอนๆ ผมยิ้มให้เขา ดึงร่างบางเข้ามากอด

“ยอม...ฉันยอมทุกอย่างเลย แต่อย่าร้องไห้เลยนะ” ผมพูดไปยิ้มไป ให้ตายสิ น้ำตาของเขามีอิทธิพลกับผมมากมายขนาดนี้เลยเหรอ

“ชิร์...ใครบอกว่าฉันร้องไห้” คนในอ้อมกอดตอบเสียงสูง แต่เสียงสูดน้ำมูกฟืดฟัดก็ทำให้ผมยิ้มได้

“ไม่ร้องก็ไม่ร้อง...นอนเถอะ ดึกมากแล้วนะ” ผมผละออกแล้วจูงเขามาที่เตียง
“อื้ม...” เสียงหวานตอบเบาๆ จุนซูทิ้งตัวลงบนเตียง ซุกตัวเข้าใต้ผมห่ม ผมยิ้มให้เขาก่อนจะวิ่งอ้อมมายังเตียงอีกฝั่ง รีบซุกตัวลงใต้ผ้าห่มผืนเดียวกัน เอื้อมมือไปปิดไฟบนหัวเตียง แล้วก็รอฟังคนข้างกายว่าต้องการอะไรอีกไหม

แต่เขาก็ไม่ได้พูดอะไร...

ช่างเถอะ...ถึงเขาจะไม่พูดกับผม แต่ก็ขอให้เขาอย่าร้องไห้แบบเมื่อกี้อีกเลยใช่ไหมล่ะครับ

อีกอย่าง...คืนนี้ผมก็ไม่ต้องออกไปนอนนอกห้องด้วยนี่ โฮะๆๆๆ

อ๊ค แทคยอนมีความสุขมากเลยคร้าบบบบบบบบบ

 
 
 
 
 
 
 


แถมๆๆๆๆๆๆๆ
 
 
 

ไฟในห้องปิดลงไปเกือบๆจะครึ่งชั่วโมงได้แล้วมั้งครับ เสียงคนข้างกายผมเริ่มดังออกมาเป็นเสียงกรนเบาๆ ผมลืมตาขึ้นน้อยๆ เหลือบมองเขาจากตำแหน่งหมอนตรงนี้ แล้วก็ต้องรีบอุดปากอย่างเร็ว เพราะเสียงหัวเราะของตัวเองอาจจะทำให้แผนแตก

ตอนแรกที่เห็นข้อความที่เขาโพส ผมก็โมโหนะครับ โมโหมากด้วย คนอะไร...แกล้งกันได้ตลอดเลย แต่ก็นะ...เวลาเห็นเขาสำนึกผิดทีไรแล้วมันดูน่ารักจริงๆเลยใช่ไหมครับ แล้วก็นะครับทุกๆท่าน ผมไม่ได้ร้องไห้จริงๆนะครับ ก็แค่หาวแล้วน้ำตามันไหล เสียงที่อีกคนคิดว่าผมสะอื้น แท้จริงแล้วผมสะอึกอ่ะ -*- เมื่อกี้เกือบหลุดแล้วล่ะครับ คิคิ แต่ก็ผ่านมาได้ด้วยดี

สุดท้ายแล้วผมไม่ลืมหรอกนะครับที่ว่าจะเอาคืนเขาให้มากกว่าเดิมน่ะ ผมค่อยๆขยับตัว ควานหามือถือในกางเกงออกมาถือไว้ ก่อนจะโพสข้อความลงไปผ่านทวิตเตอร์ ส่งหาคนข้างกาย...ไม่ใช่ข้อความหวานแหววอะไรหรอกครับ เพราะแท้จริงแล้วมันเป็นแผนของผมน่ะ

ผมจะใช้ความน่าสงสารเพื่อแก้แค้นอีตาอ๊คบ้าให้ได้เลยครับ

ยังไงน่ะเหรอครับ

ลองไปอ่านข้อความที่ผมทวีตหาเขาสิครับ

คุณจะเห็นถึงความน่าสงสารของผมเลยแหละ

ถ้าพวกคุณอ่านแล้วสงสารผม เหมือนที่ผมหวังไว้นะครับ

ช่วยเมนชั่นไปถล่มไอ้แมวบ้าข้างๆผมนี้ด้วยนะครับ

ช่วยผมด้วยนะครับฮอตเทสเมนซูทุกคน ^0^


@taeccool รูปนี้เกินไปหน่อยป่ะ? คิๆ นักแต่งเพลงชะลัลลัลลัลลา ที่ทำงานร่วมกับทูพีเอ~~~ม~~ คิๆ
 
 
 
 
END
 
 
ขออภัยในความดวกค่าาาาาาาา
 
ขอบคุณคำแปลจาก  ค่ะ ^^

Comment

Comment:

Tweet

ชอบซูก๋าบทนี้ ดูเป็นเคะถือไพ่เหนือกว่า
ตอนแรกเห็นเสียน้ำตานี่แบบ ก็นึกว่ารูปนั้นมันทำร้ายกันขนาดนี้เลยหรอ ทั้งๆที่ออกจาะน่ารัก >__<
แทคก็อยู่ในอำนาจมาก คือซูก๋าเป็นเจ้าพ่อแดกูจริงๆ นับถือ
นุ้งยุ้ยก็ฟินเรื่องนี้จนนอนไม่หลับลากพี่ไม่หลับไม่นอนด้วยอ้ะ ><
เอิ้ก แต่ก็คุ้มนะน่ารักมากแล้วว่าแต่ ไม่มีภาค Do Something รึไงน้า

#3 By bonussen on 2012-06-26 14:36

อ๊อยยยย กำลังฟินกับทวิตเตอร์อู่พอดีเลยยย
สองคนนี้คุยกันหนุ๊งหนิ๊งๆ ตลอด อิอิ

ถ้าห้องมันจะใกล้กันขนาดสองเมตรถึงแล้วก้อนะ ย้ายมาอยู่ด้วยกันเลยป่ะ ให้เรากลับมาเป็นเหมือนเดิม...ได้มั้ยเธอ คิคิ
ก้อเค้าคิดถึงคู่รูมเมทอ่ะ พอได้เห็นสองคนนี้คุยกันแบบนี้แล้วช๊อบชอบ question

#2 By wtmg (103.7.57.18|49.49.55.29) on 2012-06-12 23:26

ยุ้ยจัง มาก่าความเรียลอีกร้าาาว กร๊ซซซ
ชาบูแทคซูมากมายT^T~

เห็นรูปแร้วเรียลตลอดๆๆ
ยิ่งงที่น้องคิมทวิตหาชายแทค
ชายแทคทวิตรูน้องคิม อร้อย ฟินนักแล
เลือกคู่ไม่ผิดจริงๆ
= =; ขอบคุณสำหรับฟิคค่ะ
เม้นดวกมาก ต้องขออภัยเจรงๆ

#1 By paint (103.7.57.18|210.86.128.161) on 2012-06-12 08:53