[SF] lonely {Junbro} NC18, Jun X Jun

posted on 02 Mar 2012 00:30 by lilac-7
One Shot :: lonely
Couple:: JunBrother ...... ?????
Writer:: lilac_7
Rate:: NC18
Talk:: ..... ไม่มีอะไรอ่า...อยู่ๆเค้าก็แค่อยากแต่งคู่นี้ หึหึ
 
 
 
 
 
 
 
 


ก๊อกๆ ๆ ๆ


เสียงเคาะประตูห้องดังขึ้นกลางดึก เจ้าของห้องที่ชอบหลับดึกเป็นชีวิตจิตใจขมวดคิ้วนิดๆ เพราะคิดว่าคนอื่นในบ้านน่าจะหลับกันไปหมดแล้ว


“เข้า มาสิ” ส่งเสียงตอบออกไป เพราะพวกเขาไม่เคยล๊อคประตูกันอยู่แล้ว ประตูห้องค่อยๆแง้มออกเผยให้เห็นคนที่มาเคาะเรียกเจ้าของห้องกลางดึก


“อ้าว จุนโฮเหรอ...มีอะไรหรือเปล่า ดึกแล้วไม่ยอมหลับยอมนอน” คนถามดูห่วงใย ทั้งในฐานะพี่ชายและเพื่อนร่วมวง


“จุนซูฮยอง...ผมนอนไม่หลับ” จุนโฮพูดเสียงละห้อย เหมือนเด็กที่ยอมแพ้จากการเล่นเปายิ้งฉุบ


“หื้ม?... เป็นอะไรละเรา” จุนซูเลิกคิ้วขึ้น ไม่บ่อยที่จุนโฮจะพูดกับเขาแบบนี้ ทุกทีเห็นจิกกัดเขาเสียให้ได้ร่ำไป แล้วไหงมาวันนี้ดูเป็นเด็กเชื่องๆไปได้ซะละ


“ขอนอนด้วยคนนะฮะ” คนพูดไม่พูดเปล่า จุนโฮซุกตัวเข้าใต้ผ้าห่มผืนหนาบนเตียงที่จุนซูกำลังนอนอยู่


“มาแปลกแหะวันนี้” ท่าทีของน้องชายร่วมวงดูจะผิดแปลกไปจากทุกวัน เสียจนคนที่ฮยองต้องใช้อ้อมแขนโอบกอดเจ้าเด็กดื้อมาแนบชิดกัน


“อื้อ ออ...แค่ขอนอนด้วยเอง...วันนี้ชานซองมีตารางงานถึงเช้าเลย” จุนโฮกอดตอบผู้เป็นพี่ชาย ก่อนจะซุกหน้าลงกับอกของอีกฝ่าย คล้ายจะออดอ้อนอยู่ในที


“เหรอ...อื้ม...ไม่เป็นไร นายนอนนี้ก็ได้ คืนนี้แทคก็มีงานเหมือนกัน” จุนซูเริ่มจะเข้าใจสาเหตุ ที่ทำให้เจ้าน้องชายร่วมวงดูจะยอมอ่อนข้อให้เขาวันนี้แล้วละ


“ขอนอนกอดด้วยนะ” คนตาตี่เงยหน้าขึ้นมาสบตาหวานของอีกฝ่าย แล้วเอ่ยขออนุญาต


“อื้ม...จะ ทำอะไรก็ทำ...วันนี้เป็นเด็กดี ฮยองจะตามใจ” พี่ชายยิ้มให้กับจุนโฮที่ยิ้มตอบจนตาปิดเช่นกัน จุนโฮสวมกอดพี่ชายไว้เต็มอ้อมกอดแนบหูลงที่หน้าท้องราบของอีกฝ่าย จุนซูยิ้มบางๆให้หัวทุยๆของน้องชายแล้วลูบมันเบาๆ


ราวกับจะกล่อมเด็กดื้อที่เหนื่อยมาจากการเล่นซนให้หลับลง


“ฮยอง...” จู่ๆจุนโฮก็เรียกเขา


“หื้ม?...” มือบางของจุนซูยังคงลูบกล่อมเด็กดื้อไม่ขาด


“ฮยอง...กับแทคฮยองน่ะ...กอดกันบ่อยไหม” เสียงใสถามเบาๆ ราวกับไม่กล้าจะเอ่ยมันออกมาเต็มเสียง


มือบางของจุนซูชะงักไปครู่หนึ่ง


กอดกันบ่อยไหม...จุนซูรู้ความหมายดี


จุนซูยิ้มบางๆให้น้องชายที่พลิกหน้ามารอฟังคำตอบของเขา สองสายตาประสายกัน ก่อนที่คนเป็นฮยองจะยิ้มแล้วส่ายหน้า


จุนโฮไม่ยิ้ม เขามองหน้าเรียวของอีกฝ่ายที่ยังคงยิ้มบางๆให้เขาอยู่อย่างนั้น


“...แล้ว...ฮยอง...ไม่เหงาเหรอ”


“...” จุนซูเลือกจะไม่ตอบ แต่เลือกที่จะใช้มือของตัวเองลูบผมนุ่มของจุนโฮแทน


มือ บางหยุดการเคลื่อนไหวบนกลุ่มผมนุ่มลง แต่หาใช่เจ้าตัวไม่ที่หยุดมันเอง จุนโฮเลื่อนมือมากุมมันไว้แล้วลากมันลงมาที่ริมฝีปากของตัวเอง เรียวปากนุ่มแตะจูบลงที่หลังมือบางนั้น คนเป็นฮยองไม่ได้ขัดขืน เขามองน้องชายตัวแสบว่าจุนโฮจะทำอะไร


“แต่ผม...เหงา” เสียงใสพูดเบาๆพร้อมกับช้อนตาขึ้นสบกับคนเป็นฮยอง


ราวกับว่าเวลาจะหยุดเดินลงตรงนี้เสียให้ได้


สอง สายตาสบกันเนินนานก่อนที่จุนโฮจะเป็นฝ่ายดันตัวขึ้นจากท้องราบของจุนซูขึ้น มาหาอีกฝ่าย เปลือกตาสองคู่หลับลงพร้อมกันเมื่อระยะห่างของใบหน้าสั้นลงเรื่อย สัมผัสจูบช้าๆเนินนานไม่ได้แรงและดุดันเหมือนที่ทั้งคู่เคยเจอมา เรียวลิ้นชื้นทั้งคู่เพียงแค่แลบออกมาแตะทักทายกัน หาใช่การเกี่ยวตวัดรัดกันเพื่อหลอมละลายอีกฝ่ายไม่


จุนโฮผละออก จากรสจูบนั้นช้าๆ พวกเขายังคงสบตากัน และในที่สุด จุนซูก็เป็ยฝ่ายหลับตาลงและโน้มใบหน้าอีกฝ่ายให้เข้ามาสัมผัสจูบกันอีกครั้ง


จุนโฮสัมผัสได้...


จุนซูก็เหงา...ไม่ต่างจากเขาหรอก


พี่ชายเพียงแค่อดทนไว้ ไม่แสดงท่าทีออกมาเท่านั้น


ชื่อ เสียงและเงินทองที่เพิ่มขึ้นมากของวงในเวลานี้ทำให้สมาชิกทุกคนมีงานรัดตัว พวกเขาไม่ค่อยได้อยู่พร้อมหน้าพร้อมตากันสักเท่าไหร่นัก แต่ในความสัมพันธ์ฉันท์เพื่อนกันของสมาชิกแล้ว ความสัมพันธ์เชิงชู้สาวก็ยังคงดำเนินต่อไป การที่เพื่อนร่วมวงไม่ได้อยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตานั้น เทียบไม่ได้เลยกับการที่ไม่ได้อยู่กับคนที่รัก


และเมื่อไม่ได้อยู่กับคนรักมากพอ...ความเหงาก็เข้าครอบงำหัวใจจนมันอยากจะระบายความทุกข์ออกไปบ้าง


สอง ร่างผละออกจากกัน มือบางของจุนโฮยกขึ้นปลดกระดุมเสื้อนอนตัวบางของพี่ชาย ไม่ต่างจากจุนซูที่ก็ทำแบบเดียวกัน ไม่นานเสื้อนอนสองตัวก็ลงไปกองกับพื้น


ฝ่ามือเล็กๆของจุนโฮตรงเข้าลูบไล่ลำคอและไหล่ลาดของพี่ชาย...ส่วนที่เซ็กซี่ที่สุดของผู้ชายคนนี้


ไม่ต่างกับมือบางที่ลากไล้ไปทั่วแผงออกขาวนุ่มนิ่มของอีกฝ่าย ฝ่ามือบางจงใจลากผ่านจุดอ่อนไหวบนแผงอกนั้นให้อีกฝ่ายรู้สึกเสียวเล่น
เบาๆ ก่อนจะรู้ว่านั้นเป็นเรื่องผิดพลาดไปแล้ว เพราะหลังจากที่จุนโฮสะดุ้งเฮือกไปแล้วนั้น เรียวปากนุ่มก็ตรงเข้าไซร้ซอกคอเรียวของจุนซูทันที


“อ่ะ...” เสียงหวานๆของจุนซูดังลอดเบาๆเปลือกตาบางหลับลงรับสัมผัสสวาทของของชาย มือบางที่ลูบไล้อกขาวของอีกฝ่ายยังคงทำหน้าที่ของมันต่อไป จะมีแกล้งคืนบ้างเวลาที่จุนโฮขบเม้มซอกคอเรียวของตัวเองด้วยการบดคลึงยอดอก ของอีกฝ่าย ให้จุนโฮสะดุ้งเป็นพักๆไป


“อะ...จุนโฮ” มือบางดันอกน้องชายออกห่าง ก่อนจะพลิกตัวขึ้นไปเป็นฝ่ายคร่อมอีกคนแล้วผลัดกันทำหน้าที่


“อื้ม..”เสียง ครางใสของจุนโฮดังเบาๆเมื่อจุนซูทาบเรียวปากบางลงที่ลำคอขาว ขบเม้มมันเบาๆเป็นการหยอกล้อน้องชายตัวแสบที่มาปลุกอารมณ์เขากลางดึกแบบนี้


เรียว ลิ้นชื้นของจุนซูลากไล้ไปทั่วแผงอกขาว ใช้ความชื้นและความนุ่มของมันให้เป็นประโยชน์ด้วยการบดคลึดยอดอกสีชมพูของ จุนโฮจนมันแข็งขืนขึ้นมา


“อ๊า...จุนซู...ฮยอง” มือเล็กๆของจุนโฮยกขึ้นกดหัวคนเป็นพี่ชายให้แนบแน่นลงกับอกตัวเองมากขึ้นอีก มือเล็กลูบไล้แผ่นหลังบางของคนด้านบนก่อนจะหยุดเล่นป่วนเปี่ยนแถวๆขอบกางเกง นอนผ้าแพรสีขางของอีกฝ่าย


“อื้ม...” จุนซูครางในลำคอ เมื่อมือซนของน้องชายค่อยๆหายเข้าไปในกางเกงตัวบางของเขา จุนโฮลากมือสะเปะสะปะไปทั่วเรียวขายาวและบั่นท้ายของอีกฝ่าย ไม่ยอมหยุดลงตรงไหนให้ชัดเจนเสียที


เรียวปากบางผละออกจากอกขาว ตาหวานสบกับตาตี่ๆนั้นราวกับจะอ้อนขอความกรุณาจากคนเป็นน้อง ไม่ต่างจากจุนโฮที่มองเขาด้วยสายตาเช่นเดียวกัน


เมื่อความคิดตรง กันเช่นนั้นแล้วเรียวปากทั้งสองจึงเข้าประกบกันอีกครั้ง ถ่ายทอดความเหงาที่ถูกคนรักของตัวเองทิ้งไว้ในกายออกมาให้ได้รู้สึก ยิ่งพวกเขาจูบกันนานเท่าไหร่ ยิ่งรู้สึกได้ว่าพวกเขานั้นเหงาไม่ต่างกัน


จุน โฮดันอกอีกฝ่ายออกห่างก่อนจะล้วงมือเข้าไปใต้กองผ้าห่มบนเตียง ก่อนจะชักเอาบางสิ่งที่แอบซ้อนพี่ชายไว้ตั้งแต่เข้ามาในห้องขึ้นมาโชว์


จุนซูมองมันสลับกับหน้าของน้องชายตัวแสบ ไม่ใช่ว่าไม่รู้ว่ามันคืออะไร แต่เขาคิดไม่ถึงว่าน้องชายจะมีมันไว้ในครอบครองด้วย


เครื่อง ช่วยให้ความสุขของผู้หญิงทั่วไปสีชมพูในมือของจุนโฮอันนี้ มองด้วยตาเปล่าเขาก็พอรู้ว่ามันใช้การอย่างไร เจ้าแท่งซิลิโคนยาวนุ่มนิ่มนี้เป็นตัวเลือกทีดีมากทีเดียว ที่จะช่วยสลัดเอาความเหงาและความเหนื่อยล้าออกไปจากร่างกาย


จุน โฮยกมันขึ้นจูบเบาๆก่อนจะวางมันลงข้างกาย มือเล็กค่อยๆปลดเปลื้องกางเกงนอนของตัวเองออกไปให้พ้นทาง จุนซูก็เช่นกัน มือบางดึงขอบกางเกงให้ต่ำลงๆ จนมันหลุดออกไปกองบนพื้นห้องไม่ต่างกับเสื้อของมันก่อนหน้านี้


สอง สายตาประสานกันก่อนจะก้มลงมองความเป็นชายของอีกฝ่ายแล้วเงยขึ้นสบกัน เสียงหัวเราะเกิดขึ้นเบาๆภายในห้องนอนของจุนซู ก่อนที่คนเป็นแขกของคืนนี้จะหยุดมันไว้ด้วยการใช้ฝ่ามือลูบไล่ร่างกายของ เจ้าของห้องที่ทำไม่ต่างจากเขา


ฝ่ามือเล็กๆลูบไล้ไปทั่วแผงอกบาง บดคลึงจุดสีชมพูเล็กๆบนนั้นก่อนจะเข้าครอบครองมันด้วยปาก ลิ้นชื้นแลบออกมาวนรอบมันก่อนจะขบกัดมันเบาๆเป็นการหยอกล้อ


เหมือนที่เขาชอบทำกับชานซอง...


“อ๊า...จุน โฮ” เสียงหวานของคนเป็นพี่ยิ่งทำให้คนทำย่ามใจ ลิ้นชื้นไล่เลียแผงอกบางไปเสียทั่วจนมันชุ่มไปด้วยหยาดน้ำใส มือเล็กๆของจุนโฮทำหน้าที่แยกขาเรียวของพี่ชายออกและลูบไล้โคนขาด้านในของ พี่ชายเล่น เรียกเสียงครางหวานหูมาให้ได้ยินมากขึ้นและมากขึ้นอีก


“อ๊ะ...อ๊า ...อื้ม...จุนโฮ...เร็วเถอะ” เมื่ออารมณ์ถูกขับเคลื่อนออกไปเกินกว่าครึ่งทางแล้ว มันก็ไม่มีตัวเลือกอื่นนอกจากจะบังคับมันให้เดินไปจนสุดทาง


จุน โฮหัวเราะคิกในลำคอเมื่อเห็นท่าทีของพี่ชายในมุมที่ตัวเองไม่เคยเห็น ช่างไม่ต่างจากภาพในจินตนาการของเขาเลย พี่ชายคนโตที่สุดของวงช่างเซ็กซี่มากเสียจริง


นิ้วเรียวของจุนโฮ ค่อยๆลากไล้จากปลายเท้าขึ้นไปยังโคนขาแล้วจบลงที่แกนกายสีชมพูของพี่ชายที่ บ่งบอกอารมณ์ของตัวเองไม่ต่างจากของตัวเองเท่าไหร่นัก


“อ๊า...จุน โฮ” หน้าเรียวของคนถูกกระทำเงยขึ้นมาอ้อนวอนให้อีกฝ่ายทำการให้เร็วกว่านี้ จุนโฮหัวเราะเบาๆก่อนจะใช้มือจับแกนกายนั้นลากไล้ขึ้นลงจากล่างขึ้นบน จากบนลงล่างทำซ้ำๆจนเสียงครางหวานหูเริ่มดังขึ้นตามมา


“อ๊า...อ่า...อ๊า”


จุนโฮยิ้มพอใจกับท่าทีนั้นก่อนจะเปลี่ยนตำแหน่งของนิ้วไปยังทางเข้าของร่างกายเร้าร้อนนี้


“อ๊า...จุน โฮ...ตรงนั้..นะ...อะ” เสียงของพี่ชายขาดห้วงไปเมื่อนิ้วเรียวแกล้งกดมันลงไปโดยไม่บอกล่วงหน้า ใบหน้ายิ้มจนตาปิดของจุนโฮเกิดขึ้นเมื่อรับรู้ว่าด้านในนั้นตอดรัดเขามาก เพียงใด


“อะ..แฮ่กๆ” เสียงหวานแผ่วลงเมื่อจุนโฮหยุดนิ้วที่เข้าไปเกือบสุดมือแล้วลง


“ฮยองเหงามากเลยนะฮะ..คิกๆ” คำถามเล่นๆของน้องชายตัวแสบเล่นเอาพี่ชายหน้าแดงไปได้มากโขที่เดียว


“บ้า...อ๊ะ...อ๊า” คำด่าขาดหายไปเมื่อจุนโฮดันนิ้วที่ปล่อยให้ด้านในของพี่ชายตอกรัดสมใจแล้วเข้าไปจนสุดทาง


เสียง ครางหวานหูขึ้นเรื่อยๆ เมื่อปลายนิ้วซนเล่นวนหาจุดสำคัญในตัวของอีกฝ่ายอยู่นาน ปลายนิ้วที่ปักป้ายไปมาเสียดสีกับมันโดยที่เจ้าตัวแทบจะไม่รู้ตัว


“อ๊า...จุนโฮ...อ๊า...” จนเมื่อเสียงครางราวกับจะขาดใจนั้นแหละที่ทำให้จุนโฮรู้ว่าเขาเจอมันแล้ว


“อื้ม...ตรงนี้นี้เอง” เสียงใสล้อพี่ชายเล่นอีกครั้งก่อนจะกดย้ำตรงจุดนั้นเข้าอย่างจัง


“อ๊า...อะ ...อ๊า...จะ...จุน...โฮ” เสียงครางราวกับจะขาดใจจริงๆของพี่ชายทำให้น้องชายยิ้มแป้น เขาเพิ่งจะรู้ว่าชานซองรู้สึกอย่างไรเวลาใส่นิ้วเข้ามาในตัวเขา


นิ้ว เรียวค่อยๆถอนออกมาจากกายอีกคน เมื่อคิดว่าการปรนเปรอนั้นมากพอแล้ว มือเล็กหยิบเจ้าแท่งซิลิโคนขึ้นมาแล้วจูบมันเบาๆอีกครั้ง จุนโฮโน้มกายลงไปชิดกับพี่ชายก่อนจะมอบจูบหวานให้กันอีกครั้ง แท่งซิลิโคนค่อยๆหายเข้าไปในตัวของจุนซูขณะที่พวกเขาจูบกัน มือบางของพี่ชายยกขึ้นวางบนอกเล็กของคนด้านบน ร่างกายเกร็งแน่นเมื่อรู้สึกถึงสิ่งแปลกปลอมที่เข้ามาในร่างกาย


สิ่งที่ไม่ใช่ของแทคยอน...มันให้ความรู้สึกต่างออกไป


“อื้อ ออ” เสียงครางในลำคอของจุนซูทำให้จุนโฮผละออกจากใบหน้าเรียวนั้นในที่จุด เขามองพี่ชายที่นอนแผ่อยู่บนเตียงในท่าทางเซ็กซี่เกินจะบรรยาย มือเล็กสอดใส่แท่งซิลิโคนเข้าไปจนลึกพอแล้วปล่อยค้างไว้ให้พี่ชายได้ปรับ สภาพเล็กน้อย ก่อนจะค่อยๆขยับมันเข้าออกเบาๆ


“อ๊า...อ๊า...” เป็นไปตามคาดเมื่อจุนซูร้องครางด้วยความสุขสมให้ได้ยิน


“เป็นไงบ้างฮะฮยอง...ดีกว่าของแทคยอนฮยองหรือเปล่า” น้องชายตัวแสบเอ่ยถามทั้งที่ยังไม่หยุดการชักเข้าออกของในมือ


“อ๊ะ..อ๊า... มะ...มะ” จุนซูส่ายหน้าไปมา เขาไม่คิดว่าเจ้าของปลอมนี้จะมาดีกว่าของจริงได้ แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่ายามที่ต้องการแบบนี้ มันก็ช่วยให้รู้สึกดีมากทีเดียว


“หื้ม?...” คนตัวเล็กยังแกล้งถามพี่ชายอีกครั้ง


“อ๊ะ...มะ ...มะ...ไม่..รู้” ใบหน้าหวานส่ายไปมา เขาตอบไม่ได้จริงๆ ตอนนี้เขาเพียงแค่มีความสุขกับเจ้าของปลอมนี้...แต่มันก็เท่านั้น เพราะไม่มีวันที่เขาจะรักมันไปกว่าแทคยอนอยู่แล้ว


“คิก..คิก” น้องชายยิ้มร่าอีกครั้งก่อนจะเพิ่มแรงขยับเข้าออกให้เร็วขึ้น ยิ้มอีกครั้งเมื่อร่างของพี่ชายเริ่มจะเกร็งไปทั่ว มือบางๆของจุนซูกำขย้ำผ้าปูที่นอนเสียจนยับไปหมด เรียวขาตั้งชันกับที่นอนพร้อมๆกับที่นิ้วเท้าจิกลงบนเตียงกว้างของตัวเอง


“อ๊า...อ๊า ...อ๊า...อ๊...า” เสียงหวานครางลั่นเป็นครั้งสุดท้ายก่อนที่แกนกายจะปลดปล่อยน้ำขุนขาวออกมา จากกาย หลักฐานที่มัดตัวเขาแน่นว่าความเหงานั้นมีมากแค่ไหน


“คิก...คิก” จุนโฮหัวเราะเบาๆก่อนจะโน้มตัวลงไปจูบพี่ชายที่นอนตาปรืออยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะพลิกให้ตัวเองเป็นฝ่ายนอนลงกับเตียง และจุนซูคร่อมเขาอยู่ด้านบน


“ฮยอง...ชะ ...ช่วยผม...ด้วยสิ...ฮะ” จุนซูไม่รู้ว่าน้องชายตัวแสบนี้แกล้งเขาเล่นหรืออย่างไร ทั้งที่เมื่อกี้ยังหัวเราะคิกคักเขาอยู่เลย แต่ตอนนี้สายตาและท่าทางนั้นหายไปจนหมดสิ้น ตาเล็กๆของอีกฝ่ายหยาดเยิ้มไปด้วยความต้องการจริงๆ เรียวขาขาวของจุนโฮยกขึ้นตั้งฉากกับเตียงและแยกออกให้เขาเห็นความเป็นชายและ ช่องทางเข้าสีชมพูอย่างชัดเจน


“ฮะ...ฮยอง..ง” ลากเสียงยาวเรียกเขา จุนซูกลืนน้ำลายลงคอเพราะไม่คิดว่าน้องชายจะมีบนรักแบบนี้มาก่อน


“อื้ม..” ครางตอบในลำคอก่อนจะก้มหน้าลงตรงหว่างขาขาว เรียวลิ้นชื้นโผล่ออกมาไล่เลียแกนกายแข็งขืนนั้น ก่อนจะอมมันหายเข้าไปในปากกทั้งหมด ปล่อยให้ลิ้นทำหน้าที่ดุนดันแกนกายสีสดนั้นเอง


วิธีนี้แทคยอนเป็นคนสอนเขาเอง...กับปาก


“อ๊า...อะ ...อ๊า...จุนซู..ฮยอง” เสียงใสของน้องชายยิ่งกระตุ้นให้จุนซูอยากเอาคืน หลังจากที่ตัวเองเผลอปล่อยท่าทางน่าอายออกไปให้เห็นจนหมดสิ้น


เรียวปากผละออกมา ก่อนจะใช้ลิ้นชิ้นดุดดันปลายแกนกายสีสดที่กำลังสั่นระริกอยู่อย่างนั้น เขาจะเอาคืนจุนโฮให้ได้เลย


“อ๊า...จุนซะ...ซูฮยอง...มะ..ไม่ไหว” เสียงใสรีบร้องเตือนเมื่อเขารู้สึกว่าได้รับการปฏิบัติจากพี่ชายมากเกินไป


จุน ซูเลิกคิ้วขึ้นน้อยๆและครางตอบในลำคอ หากแต่ไม่ยอมผละออกจากแกนกายของน้องชาย เขารู้ว่าจุนโฮใกล้จะปลดปล่อยแล้ว จึงเพิ่มแรงขึ้นอีก โพลงปากขยับเข้าออกแกนกายสีสดจนเห็นว่าร่างของจุนโฮเริ่มเกร็งแล้วจึงผละออก


“อ๊า...แฮ่กๆ...ฮยอง” เสียงหอบครางของน้องชายทำให้จุนซูเลื่อนตัวขึ้นไปมอบจูบให้เป็นรางวัล เขาพอใจที่แกล้งน้อยชายได้


“เป็น เด็กดีนะ...ฮยองจะให้รางวัล” เสียงหวานเอ่ยบอกหลังจากผละออกมาแล้ว มือบางวางทาบอกขาวของจุนโฮก่อนจะลากมันไปทั่ว ลากจนต่ำลงมาถึงด้านล่างอีกครั้งหนึ่ง


“อ๊ะ...” จุนโฮสะดุ้งเฮือกเมื่อจู่ๆพี่ชายก็กดนิ้วเข้ามาโดยไม่บอกเขาก่อน


จะให้รางวัลก็ให้ดีๆสิ...ทำแบบนี้เขาตกใจนะ


“ชานซองรู้สึกแบบนี้มาตลอดเลยเหรอเนี้ย” คำพูดลอยๆของพี่ชายทำเอาแก้มแดงๆของน้องชายแทบจะระเบิด


“อะ...ฮยอง...อ่ะ...ล้อ..ผม..เหรอ” เสียงใสครางถามเมื่อพี่ชายขยับนิ้วเข้าออกช้าๆโดยไม่ถามเขาสักคำ


“ฮยอง ไม่ได้ล้อนายสักหน่อย...ฮยองพูดถึงชานซองต่างหาก...แค่คิดว่าชานซองมัน รู้สึกยังไงเท่านั้นเอง” เลื้อนใบหน้าเข้ามาใกล้ก่อนจะกล่าวกลั้นหัวเราะ เมื่อใบหน้าของน้องชายยู่ยี่ลง ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าจุนโฮกำลังคิดถึงชานซอง


คิดว่านี้เป็นการกระทำจากชานซอง


“อะ...ตรงนั้น” เสียงใสร้องบอกเมื่อจุนซูสอดนิ้วเข้ามาจนสุด


“ตรง นี้เอง” พึมพำเบาๆกับตัวเอง รอยยิ้มผุดขึ้นเมื่อเห็นว่าจุนโฮหลับตาลงไม่สนใจเขาอีกต่อไป นิ้วเรียวค่อยๆถอนออกช้าๆก่อนจะแทนที่ด้วยแท่งซิลิโคนอันเดิมที่มอบความสุข ให้ตัวเองก่อนหน้านี้


“อึก...อ๊า...ชะ...ชาน” เสียงใสครางเบาๆเมื่อจุนซูสอดใส่แท่งซิลิโคนเข้าไปจนสุดทาง เขายิ้มอีกครั้งก่อนจะค่อยๆชักมันเข้าออกแรงๆและเร็วๆ เป็นการแกล้งน้องชายจอมซนของวงให้รู้สึกซะบ้าง


“อะ...อ๊า..อ๊า” เสียงใสครางไม่หยุด ร่างกายขาวนั้นบิดเร่าไปมาเมื่อถูกพี่ชายยัดเยียดความสุขให้กับตัวเองอย่างเต็มที่


“อ๊ะ...ชาน ...อ๊า...” เสียงครางยังดำเนินต่อไป จุนซูแกล้งเปลี่ยนจังหวะให้ช้าบ้างเร็วบ้าง คอยมองท่าทีของน้องชายที่ใกล้จะปลดปล่อยแล้ว


“อ๊ะ...ระ...เร็ว อีก” เสียงใสครางสั่งเบาๆ เล็บมือจิกลงกับที่นอน ใบหน้าบูดเบี้ยวด้วยความสุขล้นที่ได้รับ ยิ่งเมื่อเจ้าแท่งซิลิโคนนั้นกดย้ำกับจุดสำคัญในกายซ้ำๆแล้วนั้น เขายิ่งตาพร่าไปหมด ความสุขไหลเข้ามาในกายจนท่วมท้น


“อ๊ะ...อ๊า ...ชะ..ชาน” เสียงใสครางเป็นครั้งสุดท้ายก่อนจะปลดปล่อยทุกอย่างออกมาจนหมด ร่างเล็กนอนหอบอยู่ที่เดิม ปล่อยให้พี่ชายดึงแท่งซิลิโคนออกจากช่องทางสีชมพู แล้วทิ้งตัวลงข้างกายน้องชายด้วยกัน


“หายเหงาหรือยัง” จุนซูเอ่ยถามยิ้มๆพร้อมกับลูบอกขาวไปมา


“...แฮ่ก...แฮ่ก...เหมือนฮยองนั้นแหละ” หันมาตอบทั้งที่ยังหอบอยู่เล็กน้อย


สอง พี่น้องปล่อยเสียงหัวเราะคิกคักให้กันเบาๆก่อนจะเลื้อนหน้าเข้าหากัน จูบรถหวานถูกมอบให้กันอีกครั้ง แต่คราวนี้มันถือเป็นจูบที่ให้รางวัลกันและกันเสียมากกว่า




ก็พวกเขาหายเหงาแล้วนี่เนอะ ^^





END

 
 
 
 
 
 
 
 
หึหึหึหึหึหึึหึหึหึหึหึหึหึหึหึหึหึหึหึหึหึหึหึหึหึหึหึ  *แสยะยิ้มอย่างร้ายกาจ
 
ชั่ววูบค่ะ ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ  แต่งตอนตี5 (จัดไป)
 
แค่คิดอยากแต่งจุนบรา แต่ไม่ร้ว่าจะเอาแบบไหนดี เพราะเคะทั้งคู่
 
ยุ้ยเลยจัดให้ซะ.................... แบบนี้เลย
 
หึหึ
 
เผ่นดีกว่า แปดโมงมีสอบ
 
เอิ้กกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก ~~~
 
 
 
ปล.  หลังจากชั่ววูบกับเรื่องนี้เสร็จ...... เริ่มจะไปต่อกับฟิคยาวไม่ออกล่ะค่ะ มันสวนทางกันอย่างแรง
 
ก๊ากกกกกกกกกกกกก
 
 
 
 
 
 

Comment

Comment:

Tweet

อ๊ายยยย คิดว่าสองพี่น้องไม่คนใดคนหนึ่งจะกลับใจซะแล้ว โธ่เอ๊ย ไอ้เราก็แอบลุ้น
เริ่ดดดดดดดดดดด

#4 By ไก๋ (171.4.214.55) on 2012-03-12 16:40

*แอร๊กกกกกก*
ช็อกไป 2 วิ....จากนั้นสติเริ่มกลับมา..
กรี๊ดดดดดดด
เอาอีกๆ ๆ....
ไม่ใช่แร่ะ พูดอะไรออกไป..ลืมตัว..เค้ายังเชียร์แทคซูอยู่นะ
เอาอีก ๆ ๆ ๆ
ม่ายยยยยยย....
ไรเตอร์ๆๆๆๆๆ....เอาสติเค้ากลับมาาาาา

#3 By nujus (124.122.89.78) on 2012-03-04 13:09

ว้ายยย ตอนแรกกะคิดอยู่ว่าจะออกมาอีท่าไหน

ฮ่าๆ ๆๆ ไหงอ่านไปอ่านมา มานดูเลสเบี้ยนยังไงไม่รู้ ฮ่าๆ ก้อสาวเหงามาเจอกันสินะ คิคิ

จุนโฮของเราก้อช่างมาอ้อนพี่ชายนะ เจ้าสองยักษ์มันหายไปไหนละเนี่ย น่าเอามาทำโทษ ปล่อยให้สองสาวต้องเหงานิ

#2 By wtmg (125.24.201.188) on 2012-03-02 03:06

*0* อ๊าย น่ารัก อ่านเเล้วเขิน

#1 By redberrylips on 2012-03-02 02:11