[SF] I know (woosu or suwoo ???)

posted on 21 Dec 2011 04:17 by lilac-7

Fic : I know

Couple : WooSu or SuWoo ???

Writer : lilac_7

Rate : PG

Talk : แต่งเพื่อตอกย้ำความเจ็บในใจของตัวเองกับโมเม้นด้งซู เอิ้กกกกก T0T

 

 

 

คุณรู้จักผู้ชายคนนั้นไหม?...คิม จุนซู

คุณรู้จักเขามากแค่ไหน?...

เขาต้องการอะไร?...

ต้องทำอย่างไรเขาถึงจะยิ้มได้?...

ต้องทำอย่างไรให้เขามีความสุข?...

 

คุณรู้ไหม?...

 

 

 

 

กลุ่มนักร้องไอดอลสัตว์ป่าในช่วงโปรโมตอัลบั้มใหม่ล่าสุดขณะนี้ ปฏิเสธการแสดงบนเวทีและการปรากฏตัวในรายการเกมส์โชว์ต่างๆที่ถี่ขึ้นไม่ได้เลย อีกทั้งยังมีรายการวาไรตี้โชว์ของตัวเองเพิ่มมาอีกด้วยแล้ว ทำเอาตารางงานมีแน่นยาวเยียดไปอีกหลายเดือน เวลาในการพักผ่อนจึงลดลงทุกวันๆ เช่นเดียวกับค่ำคืนนี้ที่ต้องอดนอนเพื่อถ่ายรายการวาไรตี้ของตัวเองจนดึกดึ่น

 

 

 

การเลียนแบบรายการชื่อดังอย่างเอ็กซ์เมน ทำให้ต้องเชิญเพื่อนรักต่างวงมาเป็นแขกรับเชิญในรายการ ซึ่งก็ทำให้การทำงานไม่น่าเบื่อจำเจเหมือนทุกที การอัดรายการจึงรวดเร็วจนดำเนินมาถึงเกมส์ ‘แน่นอนอยู่แล้ว’ และคู่ที่ถูกจับตามองก็ดูจะเป็นคู่พี่น้องปากร้ายอย่างจุนบราเทอร์ในขณะนี้นั้นเอง

 

 

 

“ฮยองนิม...ถึงแม้ว่าผมจะเรียกฮยองแบบนั้น แต่ฮยองก็รู้ใช่ไหมว่าผมนับถือฮยองมาก” ประโยคแสดงความนอบน้อมของน้องรองสุดท้อง ดูจะทำให้คนเป็นฮยองรู้สึกดีขึ้นบ้าง หลังจากก่อนหน้านี้ถูกจุนโฮจู่โจมด้วยการเรียกแค่ชื่อห้วนๆ

 

 

“แน่นอน...นายก็รู้ใช่ไหมว่าฉันดูแลนายเป็นอย่างดี” เมื่อน้องนอบน้อมมาคนเป็นฮยองก็ขอตอบกลับให้สมกับศักดิ์ของตนเสียหน่อย บรรยากาศรอบคู่พี่น้องดูจะก่อตัวดีขึ้นเล็กๆจนเผลอคิดไปว่าดูจะน่าเบื่อไปหน่อยสำหรับทั้งคู่นี้

 

 

“แน่นอนอยู่แล้ว...แล้วที่ผมบอกว่าผมนับถือฮยอง มันทำให้ฮยองรู้สึกดีใช่ไหมละ!!” สิ้นเสียงของคนอายุน้อยกว่าอย่างจุนโฮ เสียงหัวเราะก็ดังขึ้นทั่วทั้งห้องอัดโดยเฉพาะเหล่าไอดอลหน้ากล้องที่ดูจะแสดงท่าทีพออกพอใจเป็นพิเศษกับการสวนกลับของจุนโฮ คนเป็นพี่ใหญ่อย่างจุนซูได้แต่ยิ้มแห้งๆแม้ไม่อยากยอมรับแต่ก็ไม่สามารถหาข้อโต้แย้งได้จริงๆ

 

 

“จุนซู...แพ้” แทคยอนที่ยืนระหว่างกลางเป็นพิธีกรในค่ำคืนนี้รีบประกาศผลก่อนที่เกมส์จะยืดยาวไปกว่านี้ คนแพ้โวยวายเล็กน้อยตามประสาซึ่งไม่เป็นที่สนใจนัก เพราะผู้ชนะย่อมสำคัญกว่า แบบนี้แล้วจุนซูจะทำอย่างไรได้นอกจากเดินกลับไปอยู่ด้านหลัง ยิ้มแห้งๆแล้วดำเนินรายการต่อจนจบเกมส์

 

 

 

“คัท...พักก่อนครับ” เสียงของผู้กำกับดังราวกับเป็นเสียงสวรรค์ เหล่าไอดอลหน้ากล้องทั้งหลายที่แทบจะหมดแรงลงตรงนั้นจึงบ้างนั่งบ้างนอนกันอย่างเต็มที่ แต่ดูเหมือนว่าจะมีใครบางคนที่ยังมีเรื่องติดใจจากเกมส์เมื่อครู่อยู่

 

 

“จุนซูฮยอง” เสียงเรียกชื่อพี่ใหญ่จากน้องชายผิวขาวเจ้าของแก้มอูมน่ารักน่าหยิกทำให้คนเป็นพี่หันมารอฟัง

 

 

“เมื่อกี้ตอนเล่นเกมส์ที่ผมเรียกชื่อฮยองเฉยๆ ขอโทษนะ” คำขอโทษส่งมาพร้อมกับใบหน้าขรึม ทำเอาคนเป็นพี่ขมวดคิ้วนึกเล็กน้อย ก่อนจะร้องอ๋อแล้วยิ้มร่าเมื่อนึกถึงตอนที่อูยองเลือกเขาออกมาเป็นคู่ท้าชิงด้วยการเรียกชื่อของเขาห้วนๆ ใครจะนึกว่าเพียงแค่จุนซูแสดงท่าทีไม่พอใจเล็กน้อยออกมาทำให้อูยองรู้สึกผิดได้ขนาดนี้

 

 

“นิดหน่อยน่า แค่เกมส์นะแค่เกมส์ อูยองเอ๋ย” จุนซูหัวเราะเสียงดังกับท่าทีจริงจังที่อูยองมักจะเป็นเสมอ ก่อนจะขยี้หัวทุยๆของเด็กแก้มยุ้ยเล่น เรียกรอยยิ้มของน้องชายได้อย่างดี

 

 

 

“อย่ามาเล่นหัวผมนะฮยองอ่า...เดี๋ยวต้องถ่ายต่ออีก เซตใหม่ให้ผมเลยนะ” อูยองสะบัดหัวไปมา เสียงหัวเราะกระโดดโลดเต้นของคนสองคนทำให้บรรยากาศครึกครื้นขึ้นทันที แม้ว่ามันจะเสียงดังแต่อย่างน้อยก็เป็นเหมือนกำลังใจให้ทุกคนมีแรงทำงานต่อไปจบเสร็จละนะ

 

 

 

 

 

คิม จุนซูน่ะ ชอบคนที่มีสัมมาคาระคงเพราะเขาเป็นคนเกาหลีแท้ๆละมั้ง...

 

 

 

 

 

“กลับกันได้แล้ว เด็กๆ” เสียงของผู้จัดการคนสนิทดังขึ้นหลังจากการถ่ายทำในค่ำคืนนี้เสร็จสิ้นลง เหล่าไอดอลคนดังดูจะเชื่อฟังเป็นอย่างดี คงเพราะเหน็ดเหนื่อยกันมากแล้ว การได้รีบกลับไปหลับบนเตียงนุ่มๆดูจะเป็นความสุขที่สุดในตอนนี้

 

 

เพื่อนรักต่างวงขอตัวกลับก่อนอย่างรวดเร็วเนื่องจากตารางงานที่แน่นขนัดจนแทบไม่มีเวลาหายใจของตัวเอง ทำให้เหลือเพียงไอดอลสัตว์ป่าเท่านั้นที่ต่างเหน็ดเหนื่อยจนตาแทบจะปิดลงให้ได้แล้ว ทุกคนดูจะขะมักเขม้นเก็บของเข้ากระเป๋าของตัวเองเพื่อจะรีบกลับบ้านพัก

 

 

 ชานซองกับนิชคุณที่รวดเร็วที่สุดเดินออกจากสตูดิโอไปนั่งรอที่รถแล้ว ที่เหลือค่อยๆตามออกมาติดๆ พี่มินแจเกือบจะปิดประตูรถตู้อยู่แล้วเชียวหากไม่มีเสียงหนึ่งดังขึ้น

 

 

“จุนซูฮยอง ยังไม่มาเลย” จุนโฮร้องตะโกนมาจากเบาะหลัง เมื่อกวาดสายตามองสมาชิกแล้วพบว่าไม่ครบ

 

“อ่า อีกแล้วเหรอ...จุนซูช้าจริงๆ รออีกแปปนะครับพี่มินแจ” เสียงของเจ้าชายไทยดูจะหงุดหงิดนิดๆ แต่เพราะชินแล้วกับเหตุการณ์แบบนี้ เมื่อพูดเสร็จจึงเอนหลังแล้วหลับตานอนทันที

 

 

การรอสิบนาทีดูจะนานแสนนานสำหรับคนที่รีบกลับบ้าน เสียงเรียกชื่อคิม จุนซูดังมาจากมุมต่างๆของรถตู้เป็นการประท้วงอยู่กับที่ เดือดร้อนถึงผู้จัดการคนสนิทที่ตั้งท่าจะเดินเข้าไปเรียกด้วยตัวเอง แต่ติดอยู่ที่ใครบางคนร้องห้ามมาจากข้างหลัง

 

“ฮยองไม่ต้องไปฮะ เดี๋ยวผมไปตามจุนซูฮยองเอง”

 

“อื้ม เร็วๆนะอูยอง” มินแจเอ่ยปากฝากฝั่งตามหลังอูยองแล้วเดินกลับมารอที่รถตามเดิม

 

 

 

 

สองเท้าก้าวไวๆกลับเข้ามาในสตูดิโอ สายตาสอดส่ายหาตัวคนที่ต้องการ พลันหูเล็กได้ยินเสียงบ่นมาจากห้องแต่งตัวทำให้รู้ว่าเจอคนที่หาอยู่แล้ว จึงรีบสาวเท้าเดินไปยังห้องนั้น ภาพที่เห็นคือพี่ใหญ่ของวงกำลังหาของบางอย่างจากลิ้นชักโต๊ะแต่งหน้าทุกตัว โดยดูจากลิ้นชักที่ถูกดึงออกของทุกโต๊ะแล้วอูยองก็รู้ว่าคนเป็นพี่ยังหาของบางอย่างนั้นไม่เจอแน่นอน

 

“จุนซูฮยอง...หาอะไรอยู่น่ะ” น้องชายยืนล้วงกระเป๋ามองพี่ชายอยู่ที่หน้าประตูพร้อมกับเอ่ยถาม

 

“อูยองอ่า...ฉันหาไอแพดไม่เจอ ไม่รู้เอาไปวางไว้ไหน” จุนซูเงยหน้าจากลิ้นชักโต๊ะก่อนจะเอ่ยตอบ

 

“อ้าว ฮยองเล่นครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่ละ” คนถามขมวดคิ้วตามคนถูกถาม ด้วยพยายามช่วยนึก

 

“ก่อนเริ่มถ่ายมั้ง” จุนซูนึกอยู่นานก่อนจะตอบ

 

“อ่า...เดี๋ยวผมช่วยหาละกัน คนอื่นกำลังรออยู่น่ะ” จุนซูพยักหน้ารับรู้แล้วหันไปหาของต่อ อูยองมองห้องแต่งตัวที่ถูกจุนซูค้นจนเกือบหมดแล้วจึงเอ่ยบอกพี่ใหญ่

 

 

 

“เดี๋ยวผมไปถามสไตลิสต์ให้นะฮยอง”

 

“อือ” จุนซูร้องบอกโดยไม่เงยหน้ามอง

 

 

 

หายไปครู่หนึ่งก็รีบวิ่งกลับมาพร้อมไอแพดในมือ จุนซูที่ยังค้นห้องไม่ทั่วเงยหน้าขึ้นมองแล้วยิ้มออกในที่สุด พี่ใหญ่รีบวิ่งไปหาเด็กแก้มยุ้ยที่หอบแฮ่ก

 

 

“ไปเอามาจากไหน” จุนซูร้องถามก่อนจะยื่นมือไปรับไอแพดจากอูยองมาพลิกดูแล้วรีบยัดใส่กระเป๋าตัวเอง

 

 

“แม่บ้านเห็นมันวางอยู่แล้วไม่มีคนเลยเอาไปฝากไว้ที่สไตลิสต์น่ะ นูน่าเขาลืมคืนให้ฮยองน่ะ” อูยองมองพี่ใหญ่ที่หัวเราะแห้งๆแล้วสายหัวเบาๆ

 

“แหะๆ...งั้นเรากลับกันเถอะ” จุนซูเอ่ยยิ้มๆก่อนจะสะพายกระเป๋าแล้วโอบคอเด็กแก้มยุ้ย เดินไปที่รถด้วยกัน

 

 

 

บรรยากาศที่รถดูจะเงียบกว่าที่คิด เมื่อจุนซูเปิดประตูรถเข้าไปพบว่าเหล่าเมมเบอร์แทบจะหลับคาที่นั่งกันไปหมดแล้ว จะเหลือก็มีจุนโฮเท่านั้นที่เสียบหูฟังเปิดเล่นไอพอดในมือตัวเองอยู่

 

 

“ทำไมช้าจังละจุนซู” เป็นเสียงพี่มินแจที่ร้องถามมาจากที่นั่งด้านหน้า

 

 

“ผมหาไอแพดไม่เจอครับฮยอง” จุนซูยิ้มแห้งๆก่อนจะนั่งลงในที่นั่งประจำ อูยองที่ตามหลังมาปิดประตูรถและนั่งลงเรียบร้อย รถตู้จึงเริ่มเคลื่อนตัวออกในที่สุด

 

 

“เฮ้อ...จริงๆเลยนะ คราวหลังอย่าขี้ลืมอีกละ นี่ดีที่ไม่มีงานต่อถ้าเกิดมีแล้วเราไปช้าแบบนี้นายรู้ใช่ไหมว่าจะเป็นยังไง” เสียงดุๆผสมปนเปกับคำบ่นต่อหลังจากนั้นอีกหลายอย่างทำเอาจุนซูหุบยิ้มแทบจะทันที

 

 

“ขอโทษที่ช้าครับฮยอง” จุนซูกล่าวขอโทษก่อนจะหยิบไอพอดออกจากกระเป๋ามา มือบางรีบยัดหูฟังเข้าหูแล้วเปิดเพลงสักเพลงหนึ่งกรอกหูตัวเอง อูยองที่นั่งอยู่ข้างๆรู้สึกถึงน้ำหนักที่หัวไหล่เมื่อหันมองก็พบว่าจุนซูเอนหัวลงซบไหล่เค้าไปแล้ว จุนโฮสะกิดเด็กแก้มยุ้ยหันมองพี่มินแจสลับกับจุนซูก่อนจะส่ายหน้าเบาๆกันเงียบๆ

 

 

 

 

 

คิม จุนซูน่ะเป็นคนขี้ลืม แต่ในทุกครั้งที่ทำผิดเขาจะไม่เถียงเลยสักคำ ดังนั้นแทนที่คุณจะดุใส่น่าจะลองเปลี่ยนเป็นพูดดีๆให้เค้าอุ่นใจแล้วค่อยๆพัฒนากันไป

 

 

 

 

 

 

ทันทีที่กลับถึงบ้านพักเหล่าไอดอลดูจะร่าเริงมากกว่าจะวิ่งเข้าหาที่นอน ชานซองเดินไปเปิดตู้เย็นก่อนเป็นคนแรก แทคยอนเดินเข้าห้องไปเงียบๆ นิชคุณกับจุนโฮรีบเข้าห้องแล้ววิ่งเข้าห้องน้ำคนละห้องก่อนเพื่อน อูยองหยิบหนังสือที่อ่านค้างไว้มานั่งอ่านหน้าทีวีที่ถูกเปิดโดยชานซอง จุนซูที่เข้ามาในบ้านคนสุดท้ายเนื่องจากถูกพี่มินแจกล่าวตักเตือนเล็กน้อย ก็เดินสะพายกระเป๋าเข้าห้องของตัวเองไป

 

 

 

การย้ายมาอยู่ที่ใหม่แบบนี้ทำให้ทุกคนมีความเป็นส่วนตัวมากขึ้น ห้องส่วนตัวที่แต่ละคนจัดให้เป็นตัวของตัวเองดูจะทำให้ทุกคนมีความสุขมากทีเดียว จุนซูวางกระเป๋าบนโต๊ะแล้วกดเปิดคอมทันที อารมณ์แต่งเพลงมันพลุ่งพล่านไปหมด หลังจากถอดเครื่องประดับออกจนหมดแล้วจุนซูก็นั่งลงที่หน้าคอม มือบางกำลังจะคลิ๊กเข้าโปรแกรมแต่งเพลงแต่แล้วประตูห้องก็ถูกเปิดออก

 

 

 

“จุนซูฮยอง เห็นกล้วยผมไหม” เป็นชานซองที่ยื่นหน้าเข้ามาแล้วทำหน้าละห้อยเอ่ยถามเขา

 

“ก็วางอยู่บนโต๊ะในครัวไม่ใช่หรือไง” จุนซูละสายตาจากหน้าคอมมาตอบน้องเล็กของวงพร้อมกับทำขมวดคิ้ว

 

“ มันก็อยู่แหละ แต่ว่ามีคนมากินอะ ฮยองกินไปเหรอ” มักเน่ตัวใหญ่ ยืนทำหน้าเสียดายกล้วยอยู่หน้าประตูพร้อมกับเอ่ยถาม จุนซูตาโตเพราะว่าเมื่อเช้าเค้าหยิบมากินลูกหนึ่งแต่มันก็แค่ลูกเดียว ทำไมไอ้มักเน่มันถึงได้ทำท่าเสียดายขนาดนั้นน่ะ

 

“ทำไมฮยองทำหน้าแบบนั้นอะ ฮยองกินแน่เลยใช่ไหม จ่ายคืนผมมาเลยนะมันเหลือแค่นี้เอง” ชานซองเบิกตาโตก่อนจะก้าวเข้ามาในห้องเต็มตัวพร้อมกับชูกล้วยหอมครึ่งหวีที่เหลือให้พี่ใหญ่ดู มือใหญ่ๆแบออกคล้ายกับจะรีดไถผู้เป็นพี่ให้จงได้

 

“เฮ้ยๆๆ! ไม่ใช่แล้วๆ ฮยองกินก็จริงแต่ว่าแค่ลูกเดียวเองนะ ที่เหลือใครกินไม่รู้เว้ย...ไอ้แทคมั้ง” ทีแรกที่คิดว่าต้องเสียเงินแล้วเชียว พอมาเห็นแบบนี้เหตุการณ์มันกลับพลิกซะเฉยๆ ก็ในเมื่อคิม จุนซูกินไปแค่ลูกเดียว แต่นี้มันหลายไปเป็นครึ่งแบบนี้ มันก็ไม่ใช่แล้ว แบบนี้จุนซูไม่ขอรับผิดชอบเด็ดขาด...

 

“อ้าว...อะไรเนี่ย” มักเน่ยักษ์ยกมือเกาหัว เพราะคิดว่าจะจับโจรได้แล้วแท้ๆเชียว

 

“ไม่ต้องมาอะไรๆเลย ไปถามที่ไอ้แทคนู้น ฮยองไม่รู้เรื่องวุ้ย” โวยวายเสียงดังก่อนจะยกมือขึ้นไล่น้องเล็กให้ออกจากห้องไป ชานซองเกาหัวอีกครั้งแล้วเดินหันหลังออกจากห้องไป จุนซูส่ายหัวเบาๆระอากับเรื่องกินของวงตัวเองเสียจริงแต่มันก็กลายเป็นเรื่องปกติไปเสียแล้ว มือบางจึงกลับมาจับเมาท์จัดการเปิดโปรแกรมจะแต่งเพลงของตัวเองต่ออยู่แล้วเชียวหากไม่มีเสียงเคาะประตูอีกครั้ง

 

 

 

“ฮยอง” เสียงเรียกจากคนที่เพิ่งอาบน้ำเสร็จอย่างจุนโฮทำให้เขาต้องละสายตาจากจอคอมอีกครั้ง

 

“อะไร” กล่าวตอบห้วนๆเมื่อเริ่มรู้สึกหงุดหงิด

 

“ไปอาบน้ำเดี๋ยวนี้เลย รู้จักความสะอาดอย่างคนอื่นเค้าบ้างซิฮยอง” เมื่อถูกถามด้วยน้ำเสียงห้วนๆแล้ว มีหรือที่จักรพรรดิอย่างจุนโฮจะยอมอยู่เฉย ปากบางเอ่ยประโยคคำสั่งกับคนเป็นฮยองอย่างไม่กลัวเกรง

 

“เอ่อน่า ฉันแต่งเพลงอยู่ไม่เห็นหรือไง ถ้าเสร็จแล้วเดี๋ยวก็ไปอาบเองแหละไปไล่คนอื่นก่อนดิวุ้ย” จบเรื่องกล้วยแล้วต้องมาต่อเรื่องอาบน้ำอีกนะ เกิดเป็นจุนซูนี้ช่างลำบากเสียจริงเลย

 

 

 

“ไม่ต้องถามหาคนอื่นเลย ฮยองนั้นแหละไปก่อนเพื่อนเลย คนอื่นผมพูดแค่ครั้งเดียวเค้าก็ทำตามกันหมดแล้ว ไม่เหมือนฮยองหรอก”

 

“ก็ฉันเป็นพี่นี้เว้ย”

 

 

 

“งั้นฮยองจะไม่ไปใช่ไหม โอเค...เดี๋ยวผมจัดการเอง” พูดจบก็หันหลังเดินออกจากห้องของพี่ใหญ่ไป ปล่อยให้คนเป็นฮยองนั่งหน้าบูดอยู่คนเดียว อารมณ์แต่งเพลงมันแทบจะหายไปหมดแล้ว มือบางกำลังจะกดเปิดเพลงฟังเป็นการบิวด์อารมณ์แต่แล้วประตูห้องก็ถูกเปิดออกอีกครั้ง

 

 

 

“จุนซูอ่า...ไปอาบน้ำแล้วรีบนอนเลย ถ้าพรุ่งนี้นายตื่นสายอีก พวกเราจะโดนพี่มินแจดุกันหมดนะ ฉันไปนอนละ อย่าลืมอาบน้ำด้วย” เจ้าชายไทยที่โผล่หน้าเข้ามาพูดจนจบแล้วปิดประตูจากไป จุนซูมองตามแล้วอ้าปากค้าง ยังไม่ทันที่เขาจะได้พูดอะไรสักคำ คนพูดด้วยก็เดินจากไปแล้ว พี่ใหญ่นั่งนับหนึ่งถึงสิบอยู่กับที่ก่อนจะเปิดประเป๋าคว้าไอแพดออกมา แล้วเดินออกจากห้องหมายจะไปหามุมสงบอยู่คนเดียวในคืนนี้

 

 

“จุนซูอ่า...” เสียงเรียกชื่อเขามาจากหน้าห้องเจ้าแมวยักษ์ เมื่อหันไปก็เจอแทคยอนยืนอยู่กับชานซองกำลังมองมาที่เขา แทคยอนกำลังจะอ้าปากพูดอะไรสักอย่างแต่...

 

 

“ไม่ต้องพูดอะไรทั้งนั้น ฉันไม่เกี่ยวอะไรด้วย เข้าใจไหม ไม่ต้องมาถามอีกนะ” น้ำเสียงหงุดหงิดอย่างเห็นได้ชัดทำเอาสองยักษ์ใหญ่ของวงหันมองหน้ากันแล้วยักไหล่ทำหน้าเอ๋อใส่กันทันที จุนซูเดินผ่านสองคนไปหมายจะเดินไปหลังบ้านที่เงียบเชียบ แต่ต้องผ่านหน้าห้องของจุนโฮเสียก่อนจึง...

 

 

 

“จุนโฮอ่า เพราะนายแท้ๆฉันเลยโดนคุณว่า นายไปฟ้องนิชคุณใช่ไหม ไอ้เด็กแสบ...” จุนซูเปิดประตูแล้วชะโงกหน้าเข้าไปร้องถาม แต่ผลที่ได้คือ...

 

 

 

“แบรรร่...” เด็กแสบของวงหันมาแลบลิ้นใส่เขาเสียจนน่าหมั่นไส้ แล้วหันหลังให้เขาไปจัดของแล้วฮัมเพลงอย่างไม่สนใจ จุนซูมองอย่างอึ้งๆก่อนจะบ่นใส่อีกเล็กน้อยแล้วปิดประตูเดินจากมา พร้อมกับข่มอารมณ์นับหนึ่งถึงสิบอีกครั้งในค่ำคืนนี้

 

 

 

ประตูหลังบ้านถูกเปิดออกโดยพี่ใหญ่ของบ้านที่หมายจะนั่งคนเดียวอย่างสงบ แต่มันกลับไม่เป็นอย่างนั้น เมื่อหลังบ้านที่ควรจะไม่มีใครอยู่ กลับมีเด็กแก้มยุ้ยอีกคนที่นั่งถือหนังสืออยู่ในมือกำลังแหงนหน้ามองท้องฟ้านั่งอยู่ก่อนแล้ว

 

 

“อูยองอ่า ฉันนั่งด้วยได้ไหม” จุนซูยืนถามคนที่กำลังหันหน้ามามองเขา

 

“อื้ม” ส่งเสียงตอบในลำคอพร้อมกับขยับที่ให้นั่งข้างกาย  

 

 

จุนซูนั่งลงในที่ข้างอูยองก่อนจะหยิบไอแพดขึ้นมาเปิดเล่น โดยไม่ถามคนข้างกายสักคำว่ามานั่งคนเดียวทำไม แต่เพราะคิดเอาเองว่าอูยองคงจะหนีเรื่องวุ่นวายในบ้านมานั่งคนเดียวละมั้ง จุนซูเลยตัดสินใจไม่เอ่ยถาม นิ้วมือบางกำลังจะกดเล่นเพลงจากเครื่องเล่นอยู่แล้วถ้าไม่ติดที่น้องชายร่วมวงเอ่ยขึ้นเสียก่อน

 

 

 

“วันนี้ดาวสวยเนอะฮยอง” อูยองเอ่ยถามทั้งที่ยังไม่ละสายตาจากท้องฟ้า จุนซูเงยหน้ามองดวงดาวยามราตรีตามคนข้างกาย จริงอย่างที่อูยองบอก วันนี้คงจะเป็นวันฟ้าเปิดเพราะแทบจะไม่มีก้อนเมฆมาบดบังดวงดาวนับล้านเลย แสงจันทร์ยามราตรีก็ดูจะสุกสว่างกว่าทุกวัน ถ้าเงียบฟังอย่างตั้งใจเช่นนี้แล้วก็จะได้ยินเสียงแมลงตัวเล็กร้องหากันดังชัดเจน นิ้วที่กำลังจะกดเล่นเพลงสากลจึงเลื่อนลงมาอยู่ข้างกายเสียเฉยๆ

 

 

 

“อื้ม...ดาวสวย” จุนซูเอ่ยตอบทั้งที่ไม่ละสายตาออกจากท้องฟ้ายามค่ำคืนที่แสนจะงดงาม ในหัวของเขากำลังคิดถึงอะไรไม่มีใครรู้ได้ อาจจะเป็นอะไรที่เป็นแรงบันดาลใจในการแต่งเพลง หรืออาจจะเป็นแฟนสาวคนเก่าของเขาหลายคนก็เป็นได้ แต่ต่างจากคนข้างกายที่บัดนี้เบนสายตาจากดวงดาวมามองเสี้ยวหน้าของเขา รอยยิ้มบางๆถูกระบายอยู่บนใบหน้าที่มีแต่แก้มน่ารักน่าหยิกเสียจนบางครั้งเจ้าตัวเองก็รำคาญ...

 

 

 

กำลังจะผ่านไปอีกวันแล้วสินะ พวกเขาเป็นพี่เป็นน้องกันเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งวันแล้วสินะ ช่างดีจริงๆ

 

 

 

 

 

 

คิม จุนซูน่ะ เป็นคนที่มีโลกส่วนตัวสูง ถ้าคุณอยากจะอยู่ใกล้ๆเขา ก็แค่ต้องสนใจเขาให้มากๆ แคร์เขาให้มากๆ อยู่กับเขาเวลาที่เขาต้องการ แล้วเขาก็จะมีความสุขเวลาที่อยู่กับคุณเองนั้นแหละ... 

 

 

 

 

 

 

 

...และเพราะผมรู้มันทั้งหมดยังไงละ จุนซูน่ะ ถึงได้มีความสุขเวลาที่อยู่กับผม... 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 ENDTongue out

 

 

Talk ::: ทำไม ทำไม ทำไม ???

งงใช่ไหมค่ะ งงใช่ไหมค่ะว่าด้งทำแบบนี้ทำไม ไรต์เตอร์ก็งงค่ะ ว่าด้งทำแบบนี้ทำไม จะทำให้มันมีโมเม้นด้งซู  ซูด้งออกมามากมายขนาดนี้ทำไมTongue out แม่ยกซูเคะอย่างเค้าชีช้ำนะด้ง

 

เวลาดูโมเม้นซูด้ง  ด้งซูแล้วมันออกอาการจิกหมอน ครวญคราง แดดิ้น ทึ้งหัว อะไรแบบนั้นจริงๆนะ แต่ก็นะ งงตัวเองแหละว่าเป็นขนาดนี้แล้วจะแต่งทำไม ...คำตอบคือ >>>> ยุ้ยเป็นพวกซาดิสค่ะ Embarassed หึหึหึหึUndecided ชอบนักพวกทำร้ายตัวเองเนี่ย ช่างมีความสุขจริงๆ เอาเป็นว่าอย่าไปสนเจ้าของบล๊อกเลยค่ะ ใครที่เป็นเมนซู ก็เข้ามาอ่านฟิคของยุ้ยกันเยอะๆนะค่ะ ที่บล๊อกนี้ เพราะว่าเราจะแต่งฟิคเมนซูลงบล๊อกนี้เท่านั้น ชาบูๆๆๆๆๆ ^0^

 

ปล. เอนทรี่หน้าจะลง แทคซูแล้วววว อย่าเพิ่งดีใจกันไปแม่ยกทั้งหลาย เพราะ แทคซูของเรามันเป็น TaecSu ft. Someone หุหุหุ บอกแล้วว่าซาดิส ว่าซูจะสมหวังมันไม่ง่ายๆๆ ฮ่าๆๆๆๆๆ(หัวเราชั่วร้าย)

 

ไปละ ชวิ้งงงงงงงง ~~~~

 

 

 

 

 

Comment

Comment:

Tweet

อ่านที่ไรเตอร์เขียนแล้ว เหมือนรู้จัพี่คิมเพิ่มขึ้นเลยอ้ะ บอกมานะ ไปสนิทกับพี่คิมตอนไหน ทำไมเขียนได้เหมือนเห็นมากะตาแบบนี้ แอบซึ้งด้วยbig smile

#6 By nayana on 2012-11-05 15:49

ชาบู ซูด้ง ค่ะ มีภาคต่อมั๊ยอ่ะ
หลงเข้ามาตามลิงค์คะ อ่านแล้วชอบจัง รู้สึกได้ถึงความเรียลของซูด้งเลย ชอบๆ

#4 By kim monsu (110.168.184.135) on 2012-02-07 21:08

ฟิคน่ารักมากๆเลยค่ะ
ด้งดูแลซูอยู่ตลอด

เค้าอยากอ่าน..............แทคซู

#3 By love Junsu (223.206.105.210) on 2011-12-29 19:36

ทักทายจ้า ยินดีที่ได้รู้จักนะ

#2 By น๊อต (61.90.109.119) on 2011-12-23 01:16

หวัดดีค่ะblogสวยดีนะคะ

#1 By แก้วเซรามิค (61.90.109.119) on 2011-12-23 01:16